www.sundaytvonline.com /ទំនាក់ទំនងព័ត៌មាន និងផ្សព្វផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម Tel: 060842222 / 093843333 /រក្សាសិទ្ធគ្រប់យ៉ាង ដោយអង្គភាពគេហទំព័រសាន់ដេ

ម្តាយបង្កើតព្រមប្រគល់ដីជូនកូនស្រីបង្កើតវិញតាមគោលការណ៍ឈ្នះ-ឈ្នះសម្តេចតេជោ

បាត់ដំបង៖ នៅក្នុងឆ្នាំ ២០១៩ ឈ្មោះ សៀក រ៉េមី ភេទប្រុស សព្វថ្ងៃរស់នៅប្រទេសបារាំងដែលជាមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធរបស់ឈ្មោះ វណ្ណា ថាវត្តី អាយុ ៣៦ឆ្នាំ ដែលសព្វថ្ងៃរស់នៅប្រទេសបារាំងដូចគ្នា។ ដោយមានជំនឿទុកចិត្តលើមិត្តភ័ក្តិ លោក សៀក រ៉េមី បានផ្ញើលុយចំនួន $60,000 (ប្រាំមួយម៉ឺនដុល្លារអាមេរិក) មកឲ្យមីង អៀង រតនា អាយុ ៥២ឆ្នាំ ដែលត្រូវជាម្តាយបង្កើតរបស់ វណ្ណា ថាវត្តី ដើម្បីជួយទិញដី ០២កន្លែង ស្ថិតនៅភូមិស្រះលិច ឃុំព្រះនេតព្រះ ស្រុកព្រះនេតព្រះ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។ ថវិកាទាំងអស់ លោក សៀក រ៉េមី បានផ្ញើតាមធនាគារមកឈ្មោះ អៀង រតនា  ដែលមានវិក្កយបត្រ និងឯកសារផ្ទេរលុយត្រឹមត្រូវទាំងអស់។

ក្រោយពីបានទទួលលុយគ្រប់ចំនួនហើយមីង អៀង រតនា ដែលត្រូវជាម្តាយរបស់ វណ្ណា ថាវត្តី បានទិញដី ០២កន្លែងស្ថិតនៅទីតាំងខាងលើដោយបានដាក់ឈ្មោះខ្លួនគាត់ (អៀង រតនា) ជាម្ចាស់កម្មសិទ្ធ ។ នៅពេលកូនស្រី វណ្ណាថាវត្តី មកពីប្រទេសបារាំងមកទទួលប្លង់ដីទាំង ០២ប្លង់ ដើម្បីប្រគល់ជូនទៅមិត្តភក្តិដែលជាម្ចាស់លុយពិតប្រាកដនៅប្រទេសបារាំង ម្តាយមិនព្រមប្រគល់ឲ្យឡើយ ហើយបានអះអាងថាដីទាំង ០២ប្លង់នេះជាដីរបស់ខ្លួនទៅវិញ ទោះបីប្តីទទួលស្គាល់ហើយយល់ព្រមប្រគល់ទៅម្ចាស់លុយពិតប្រាកដយ៉ាងណាក៏មីង អៀង រតនា មិនព្រមដាច់ខាត។

ឪពុកបង្កើតឈ្មោះ ង៉ែត វណ្ណា បានទទួលស្គាល់ថាដីដែលបានទិញ ០២ប្លង់ខាងលើគឺពិតជាដីរបស់មិត្តភក្តិកូនស្រីនៅប្រទេសបារាំងដែលបានផ្ញើលុយអោយពួកគាត់ទិញដីអោយពិតប្រាកដមែន។ ឪពុកបានសុខចិត្តផ្តិតមេដៃប្រគល់ដីនោះជូនទៅម្ចាស់លុយវិញ ប៉ុន្តែម្តាយមិនព្រមដាច់ខាត ហើយនៅតែអះអាងថាគាត់ជាអ្នកទិញដីនោះជាមួយលុយរបស់គាត់ទាំងអស់។ 

ដោយសារប្តីមីង អៀង រតនា មិនព្រមសហការជាមួយគាត់ គាត់ក៏សម្រេចចិត្តដាក់ពាក្យប្តឹងទៅតុលាការខេត្តបាត់ដំបងដើម្បីសុំលែងលះប្តី។ ទន្ទឹមនឹងនោះដែរ ឪពុក ង៉ែត វណ្ណា ក៏បានធ្វើលិខិតផ្តិតមេដៃបញ្ជាក់ពីប្រវត្តិដីធានាអះអាងជាសាធារណៈ និងចំពោះមុខអាជ្ញាធរគ្រប់ជាន់ថ្នាក់ថាវិញ្ញាបនបត្រអចលនវត្ថុចុះថ្ងៃទី ២៥ ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០២០ ក្បាលដីលេខ ៨៨១ ទំហំ ៣១៦៩ ម៉ែត្រការ៉េ និង វិញ្ញាបនបត្រអចលនវត្ថុ ក្បាលដីលេខ ១៦៥ ទំហំ ៨៣៨ ម៉ែត្រការ៉េ ស្ថិតនៅភូមិស្រះលិច ឃុំព្រះនេត្រព្រះ ស្រុកព្រះនេត្រព្រះ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ គឺពិតជាដីរបស់ សៀក រ៉េមី ដែលជាមិត្តភក្តិរបស់កូនស្រីរស់នៅប្រទេសបារាំងពិតប្រាកដមែន ។ 

ដោយមើលទៅមិនអាចសម្រុះសម្រួលជាមួយម្តាយបង្កើតបាន វណ្ណា ថាវត្តី បានដាក់ពាក្យគោរពស្នើសុំអន្តរាគមន៍មកសម្តេចតេជោនាយករដ្ឋមន្រ្តី នៅថ្ងៃទី ២៣ ខែ វិច្ឆិកា ឆ្នាំ ២០២០ ។ ក្រោយមកខ្ញុំក៏បានព្យាយាមសម្របសម្រួលជាមួយភាគីទាំង៣ ប៉ុន្តែមិនបានសម្រេច។ ដោយសារជំហរម្តាយបង្កើតរឹងមិនព្រមដោះស្រាយ ខ្ញុំបានប្រាប់ទៅកូនបង្កើត និងម្ចាស់លុយនៅបារាំងត្រូវធ្វើតាមវិធានការច្បាប់។ ក្រោយមកមីង អៀង រតនា ក៏បានដកពាក្យបណ្តឹងពីតុលាការវិញដោយសារគ្មានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់ដើម្បីចំណាយលើរឿងក្តីនេះ ហើយក៏មិនច្បាស់ថាអាចឈ្នះឬអត់។ ក្រោយពីដកពាក្យបណ្តឹងហើយ ពួកគាត់ទាំង២នាក់ប្តីប្រពន្ធក៏បានវិលត្រឡប់មករស់នៅជាមួយគ្នាជាប្តីប្រពន្ធដូចដើមឡើងវិញ ។

ខ្ញុំបានបន្តព្យាយាមសម្របសម្រួលបន្ថែមទៀតជាមួយមីង អៀង រតនា និងភាគីពាក់ព័ន្ធទាំងអស់ ក្នុងនោះក៏បានជម្រាបទៅលោកមេឃុំតាពូងឈ្មោះ ឡាយ សែ ដើម្បីជួយពន្យល់បន្ថែមដល់ម្តាយរបស់ វណ្ណា ថាវត្តី ដើម្បីរកដំណោះសា្រយក្រៅប្រព័ន្ធតុលាការ។ ម៉្យាងវិញទៀត វណ្ណា ថាវត្តី បានចំណាយពេលជាច្រើនខែមកហើយមករស់នៅប្រទេសកម្ពុជាដើម្បីដោះស្រាយរឿងវិវាទនេះ ប៉ុន្តែនៅតែមិនបានសម្រេច។ 

នៅថ្ងៃទី១៣ ខែ មីនា ឆ្នាំ២០២១ ខ្ញុំបានសម្រេចចិត្តចុះទៅជួបដោយផ្ទាល់ជាមួយឪពុកម្តាយទាំងពីរនៅឯខេត្តបាត់ដំបង។ ខ្ញុំបានបកស្រាយនិងពន្យល់អំពីជម្រើស២ដែលត្រូវដើរ គឺតាមប្រព័ន្ធតុលាការ ឬមួយតាមក្រៅប្រព័ន្ធតុលាការឈរលើគោលការណ៍ឈ្នះឈ្នះឈ្នះសម្តេចតេជោ។ បើមិនដោះគឺត្រូវតែស្រាយតាមផ្លូវច្បាប់។ ដោយសារគ្មានលទ្ធភាពនិយាយជាមួយម្តាយបាន កូនស្រីបានរៀបចំពាក្យបណ្តឹងទៅតុលាការដើម្បីប្តឹងម្តាយបង្កើតដែលហ៊ានយកដីគេមកធ្វើជាកិម្មសិទ្ធិផ្ទាល់ខ្លួន។ 

ក្រោយពីស្តាប់ការពន្យល់បកស្រាយ និងពិភាក្សាគ្នាអស់មួយសន្ទុះធំមក ភាគីឪពុក ម្តាយ បានសម្រេចយកដំណោះស្រាយក្រៅប្រព័ន្ធតុលាការឈរលើគោលការណ៍ឈ្នះឈ្នះសម្តេចតេជោ ព្រោះមិនចំណាយពេលវេលា និងថវិកាច្រើន ហើយក្រុមគ្រួសារក៏បានសុខសប្បាយជាមួយទៀតផង។ មីងជាម្តាយក៏បានយល់ព្រមទទួលប្រាក់ ចំនួន $១៥, ០០០ (មួយម៉ឺនប្រាំពាន់ដុល្លារ) ពីកូនស្រី វណ្ណា ថាវត្តី ហើយយល់ព្រមប្រគល់ដីទាំង ០២ប្លង់ខាងលើទៅឲ្យម្ចាស់លុយឈ្មោះ សៀក រេមី តាមរយៈកូនស្រីវណ្ណា ថាវត្តី វិញ ។

 ចំណែកលុយដែលនៅសល់$5,000 ទៀតគឺកូនស្រី វណ្ណា ថាវត្តី សុខចិត្តធ្វើការនៅបារាំងដើម្បីសងមកម្តាយតាមកិច្ចសន្យា ម្តាយក៏បានយល់ព្រម។យើងចូលរួមកសាងអំពើល្អ ចែករំលែកក្តីស្រឡាញ់និងស្នាមញញឹម នឹងសូមមានចិត្តអាណិតស្រឡាញ់ពលរដ្ឋយើងគ្រប់ទីកន្លែងដោយគ្មានការរើសអើង៕

Post a Comment

0 Comments